Γενικά Άρθρα

Αυτοσαρκασμός (του Κωσταντίνου Τζέκη)

Τελικά δεν μπορούσε να υπάρξει τελειότερος λαός στον πλανήτη γη. Όταν μας τη δίνει, παίρνουμε φόρα και γκρεμίζουμε δυσθεώρητα  τείχη.

Που ίσως κανένας λαός δεν θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει. Η νεότερη ιστορία μας είναι συνέχεια της ένδοξης ιστορίας των προγόνων μας. Τόση, η γενναιότητα και το πείσμα μας, που ανάγκασε τον Τσόρτσιλ, Πρωθυπουργό της Αγγλίας, να αναφωνήσει, ότι οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Ακόμα και τώρα που η φτώχεια και η ανέχεια χτύπησε την πόρτα μας, όχι μόνο δεν το ξεπερνάμε με αξιοπρέπεια, αλλά είμαστε έτοιμοι να συγχωρήσουμε και όλους όσους μας κατάντησαν ζητιάνους.

Στην πορεία μας, όμως, κάποτε, κάποτε, υπάρχουν και οι καθιζήσεις που μας αναγκάζουν να κάνουμε νέα ξεκινήματα, για να κερδίσουμε το έδαφος αλλά και τον χαμένο χρόνο.

Βασικό εθνικό πρόβλημα είναι τα Ελληνοτουρκικά.  Το Αιγαίο είναι εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή των εθνικών μας ζητημάτων και απ’ ότι φαίνεται δεν θα πάψει να είναι για αρκετά χρόνια ακόμη. Όσο η Τουρκία θα αναζητά τόπους να διαφοροποιήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης, προσπάθεια  χωρίς  κανένα ηθικό και νομικό δικαίωμα, αφού η ίδια σα νικήτρια δύναμη την επέβαλε. Απορούμε γιατί επιμένει για μερικά ξερονήσια και μάλιστα πολλοί, ακόμα και τέως Υπουργός, δηλώνουν πως δεν τους ενοχλεί αυτή η παραχώρηση, έχοντας σαφώς πλήρη άγνοια των ζητημάτων της στρατηγικής και πολιτικής της Εθνικής μας Ασφάλειας.

Αγνοούν πλήρως το διεθνές δίκαιο των νησιών και ομιλούν. Εκ στόματος κοράκού κρα.  Ουσιαστικά η Τουρκία δεν καίγεται για τα εκατόν πενήντα ξερονήσια, αλλά θέλει να θέσει το ζήτημα της μη νόμιμης κατοχής τους από την Ελλάδα. Η χρησιμότητα αυτή τεράστια. Το διεθνές δίκαιο ομιλεί ότι όταν τα νησιά είναι στη σειρά, εν είδη κομπολογιού, δεν μπορεί να διασπασθεί η συνέχεια της επικοινωνίας τους. Ουσιαστικά, η Τουρκία, θέλει να εισχωρήσει στο Αιγαίο με τη μέθοδο της καμήλας, αφού τα ενδιάμεσα ξερονήσια είναι «ορφανά», όπως ισχυρίζεται λανθασμένα βεβαίως, αφ ενός μπορεί να τα διεκδικήσει και αφ ετέρου να διασπάσει τη συνέχεια του κομπολογιού. Όμως ορισμένοι ομιλούν δια να ομιλούν.

Αυτό ακριβώς είναι το δεύτερο πρόβλημα. Οι δηλώσεις των ειδικών επί αορίστων θεμάτων. Βουλευτές, Δεσποτάδες, Υπουργοί, Περιφερειάρχες, Αντιπεριφερειάρχες, Δήμαρχοι, όταν εκλεγούν, αυτόματα η επιφοίτηση εισέρχεται εντός της κεφαλής των, ως Άγιο Πνεύμα. Αρχίζουν οι δηλώσεις τύπου Κατσίκη και όποιον πάρει ο χάρος. Το ίδιο και σε χειρότερη μορφή η άποψη των Δημοσιογράφων.

Θεέ μου τι λογοδιάρροια για τους συλληφθέντες και παρανόμως φυλακισμένους στρατιωτικούς μας. Τι λύπη , τι μνημόσυνα, τι στενοχώρια. Τι πένθος. Τι απογοήτευση.

Όμως η αλήθεια θα πρέπει να λέγεται με διαφορετικό τρόπο. Υπεύθυνα, σοβαρά, χωρίς άγχη και αλαλαγμούς.  Χωρίς δραματικότητα.

Με τη σκέψη ότι είναι στρατιωτικοί και είναι ταγμένοι να θυσιασθούν, αν πρέπει για την Πατρίδα. Εκεί ετάχθησαν. Όπως χιλιάδες νέοι σ’ αυτή τη χώρα. Υπερήφανα και χωρίς παρακάλια θα ζητήσουμε την επιστροφή τους.  Από την άλλη η αλήθεια θα πρέπει να λέγεται.  Με ποιο τρόπο χάθηκαν; Επαγγελματίες είναι. Μάλιστα ο ένας Αξιωματικός. Ο άλλος εκεί γεννήθηκε και εκεί μεγάλωσε Γιατί ενέπλεξαν με την αφέλειά τους ή την αμάθειά τους, τη χώρα σε μια ατέρμονη συγκρουσιακή σχέση; Αναπάντητα ερωτήματα.

Που μπορεί να λύσει ο κάθε Κατσίκης ή ο κάθε εθνικοπατριώτης τύπου Ζουράρι.(το ι με γιώτα). Με μια δήλωση. Ως δια μαγείας. Με μια δήλωση για να μάθουν οι χαχόλοι χειροκροτητές  που δεν τους κόβει και τόσο.

Θα μου πείτε ότι είναι ειδικοί. Συμφωνούμε, με την προϋπόθεση ότι ειδικός είναι εκείνος που ποτέ δεν έχει αμφιβολίες, αλλά συχνά κάνει λάθη.