Βασιλιάς δεν είμαι… κορώνα φορώ! – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Μέσω του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου, ο τούρκος πρόεδρος εκπλήρωσε τη μακροχρόνια φιλοδοξία του να μεγαλώσει τις εξουσίες του,αλλά η επιτυχία δεν ήρθε χωρίς
κόστος.
Η οριακή νίκη του, 51,4%, άφησε τη χώρα βαθιά διχασμένη και αντιμέτωπη με αυξανόμενες εντάσεις στην εξωτερική πολιτική. Εν τω μεταξύ, διεθνείς παρατηρητές του ΟΑΣΕ αλλά και το Συμβούλιο της Ευρώπης, κάνουν λόγο για πολυάριθμες εκλογικές παρατυπίες ενώ η αντιπολίτευση καταγγέλλει νοθεία

και σαφή παραβίαση του νόμου, αφού η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή πήρε την απόφαση να δεχτεί ψηφοδέλτια χωρίς σφραγίδα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε μήνυμα στην Τουρκία να «ξεκινήσει διαφανή έρευνα» για τις καταγγελίες και κάλεσε όλους τους παράγοντες να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση.

Το ερώτημα που αιωρείται πλέον είναι αν ο Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να εφαρμόσει τις συνταγματικές αλλαγές που θα μετατρέψουν το πολίτευμα από κοινοβουλευτικό σε προεδρικό.
Η Τουρκία εμφανίζεται πλέον περισσότερο διχασμένη από ποτέ. Μέσα από την κάλπη αναδύθηκε μία Τουρκία με δύο πρόσωπα: Μία Τουρκία της Ανατολικής Θράκης, των Μικρασιατικών παραλίων και των παραλίων της Μεσογείου, των μεγάλων αστικών κέντρων (Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αδριανούπολη, Αττάλεια, Άδανα) και των Κούρδων της ΝΑ Τουρκίας, που με την αρνητική ψήφο τους δεν ενέκριναν την πρόταση του Ερντογάν για την αλλαγή του συντάγματος της χώρας από προεδρευόμενη σε προεδρική δημοκρατία, με ενίσχυση των εξουσιών του προέδρου.
Από την άλλη, οι κάτοικοι της κεντρικής Ανατολίας, που αποτελεί το πιο συντηρητικό κομμάτι της Τουρκίας, έστειλαν με τη θετική τους ψήφο τη βούλησή τους να δώσουν ενισχυμένες εξουσίες στον Ερντογάν.
Από εκεί αντλεί την κύρια δύναμή του το κόμμα.
Η επικράτηση του «ναι», αν και με μικρή διαφορά, προκαλεί μούδιασμα στην Ευρώπη και εντονότερο αίσθημα ανασφάλειας στο εσωτερικό της χώρας.Εκατοντάδες υποστηρικτές του «όχι» ξεχύθηκαν την επόμενη τουδημοψηφίσματος στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης φωνάζοντας «κλέφτη, δολοφόνε Ερντογάν» και χτυπώντας κατσαρόλες και τηγάνια.
Ωστόσο, η κριτική εναντίον του δεν πτοεί τον Ερντογάν, που αυτοπαρουσιάζεται ως θριαμβευτής, επιμένει ότι το δημοψήφισμα είναι η πιο δημοκρατική διαδικασία που έχει πραγματοποιηθεί σε δυτική χώρα (!) και επιτίθεται σε όσους αμφισβητούν το αποτέλεσμα.
Όμως, η αυξανόμενη πόλωση της τουρκικής κοινωνίας, η εμβάθυνση των κοινωνικών διαιρέσεων, η παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, οι δεκάδες χιλιάδες φυλακισμένοι μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος, συνηγορούν στο ότι η Τουρκία
όπως την ξέραμε δεν υπάρχει πια.
Ο Ερντογάν θα είναι ο απόλυτος άρχων έως το 2019, θα μπορεί να παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη διορίζοντας δικαστές στο Συνταγματικό Δικαστήριο,να διορίζει απευθείας δημόσιους λειτουργούς (μεταξύ των οποίων υπουργούς και αντιπροέδρους της κυβέρνησης), θαμπορεί να επιβάλλει κατάσταση έκτακτης ανάγκης όποτε το κρίνει
σκόπιμο και βέβαια να αποκτήσει άμεσα πάλι την κομματική του ταυτότητα, αφού
η συνταγματική αναθεώρηση προβλέπει και γι’ αυτό…
Οι ειδικοί σε τουρκικά θέματα εκτιμούν πως, η ισχνή πλειοψηφία του 51,4%
θα κάνει τον Ερντογάν ακόμη πιο σκληρό και ακόμη πιο δύσκολο. Θα μπορέσουν τελικά, κάτω από αυτές τις συνθήκες,οι εντελώς διαφορετικές συνιστώσες, οι διαφορετικές κοινωνικές οντότητες, να συνεργαστούν και να συνυπάρξουν ομαλά από εδώ και
στο εξής; Ή θα οδηγηθούν σε σύγκρουση που θα ήταν καταστροφική για το μέλλον της χώρας; Αυτό είναι που ανησυχεί περισσότερο όσους παρακολουθούν την πορεία των εξελίξεων στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια…