«Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα πάντα…» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Ποιος περίμενε ότι η ανθρωπότητα θα έφτανε σε τέτοιο εκφυλισμό; Ποιος περίμενε  ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που δεν σέβονται και δεν αγαπούν τη ζωή, ότι είναι δυνατόν έτσι, για
λόγους ιδιοτέλειας, θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών και άλλων χθαμαλών συμφερόντων, να αφαιρεί ο ένας τη ζωή του άλλου;

Το αδιανόητο και το φρικώδες κατάντησαν καθημερινότητα. Αναφερόμαστε, συχνά πυκνά, στην εξέλιξη, τάχα, του ανθρώπινου είδους και επαιρόμαστε για την επικράτηση της λογικής, για διαφωτισμούς, για άλματα του πνεύματος φωτεινά και άλλα τέτοια. Σε τίποτα
δεν θωράκισε η παιδεία και ο πολιτισμός το σκοτεινό εκείνο κομμάτι που βρίσκεται στα βάθη της συνείδησης, του νου, της ψυχής του ανθρώπου…Ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη φαντασία η απόφαση και η πράξη κάποιου ή κάποιων να δολοφονήσουν μαζικά και μάλιστα νεαρές υπάρξεις. Γιατί αυτό πονάει πιο πολύ, όταν βλέπουμε και ακούμε γονείς να θρηνούν τα παιδιά τους.

Είναι αλήθεια πως οι «δημοκρατίες» επί των ημερών μας μοιάζουν περισσότερο με  ολοκληρωτικά καθεστώτα. Οι κοινωνικές ανισότητες μεγαλώνουν και το χάσμα ανάμεσα σε ευνοημένους και δυστυχισμένους γίνεται κάθε μέρα και πιο βαθύ. Είναι αλήθεια επίσης πως όλα αυτά προκαλούν την οργή και καλλιεργούν το μίσος, όμως η κρατική αυθαιρεσία και η παντός είδους βία των εξουσιών δεν αντιμετωπίζονται με αίμα αθώων.

Ο Λατίνος Τερέντιος, επηρεασμένος από τη γνώμη του δικού μας Μένανδρου, είχε πει ότι τίποτα το ανθρώπινο δεν του ήταν ξένο. Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει τα πάντα! Αφού, λοιπόν, ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει τα πάντα, κάπως αλλιώς πρέπει να θωρακιστεί η ανθρωπότητα απέναντι σε αυτήν τη φρίκη. Το πώς είναι θέμα των ίδιων των κοινωνιών να το ανακαλύψουν. Γιατί οι κοινωνίες που δέχονται τα δολοφονικά χτυπήματα είναι οι ίδιες που ανέχονται αυτές τις διεστραμμένες εξουσίες, οι οποίες είναι και οι κυρίως υπεύθυνες για τις αντιανθρώπινες πράξεις και όχι τόσο ο φανατισμός αγράμματων και φανατικών θρησκόληπτων.

Οι ακραίες αυτές πράξεις οργανώνονται με λογική, όχι με συναίσθημα. Αρκεί να θυμηθεί κανείς τον Χίτλερ και τους συνεργάτες του, με πόση λογική οργάνωση ταπείνωσαν την έννοια άνθρωπος, με πόση ευσυνειδησία εξευτέλισαν το ανθρώπινο σώμα. Είμαστε καταδικασμένοι να οδηγηθούμε στον αφανισμό μας ως είδος; Ποιος ξέρει…Τουλάχιστον έχουμε πειστεί ότι δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, ότι η κακιά στιγμή καραδοκεί, ότι είμαστε υποψήφια θύματα, ειδικά όταν οι εξουσίες είναι ανέλεγκτες και οι κοινωνίες αλληλοσπαράσσονται χωρίς να μπορούν να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν την πηγή του κακού. Και ακόμα κι αν το βλέπουν, αδυνατούν να το αποτρέψουν.

Ο δυτικός πολιτισμός κινδυνεύει από την ίδια του την αλαζονεία. Ούτως ή άλλως, είναι υπεύθυνος για στυγερά αποικιοκρατικά εγκλήματα και βεβαίως παρασύρει όλον τον πλανήτη σε αυτόν τον τρελό χορό της φρίκης. Οι ηγεσίες ρίχνουν τις ευθύνες σε τρομοκράτες και εχθρούς τάχα της ανθρωπότητας. Λησμονούν εύκολα το παρελθόν αλλά και το παρόν, τις τεράστιες ευθύνες τους, την εγκληματική πολιτική τους.

Κανείς δεν γεννιέται τρομοκράτης. Κάποιοι τον φτιάχνουν. Εκεί πρέπει να στραφούν όσες ουσιαστικές προσπάθειες γίνουν, για την εξάλειψή του. Ποιοι φτιάχνουν τρομοκράτες; Αυτό είναι εύκολο να το συμπεράνει κανείς. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζονται…