Παγκόσμιες ημέρες του τίποτα… – ΗΧΩλόγιο

Αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε ημερολόγιο, αγαπημένοι μου, θα βρεθείτε μπροστά στο εξής παράδοξο. Δεν υπάρχει ημέρα του χρόνου που η παγκόσμια κοινότητα να μην γιορτάζει και κάτι! 365 Παγκόσμιες Ημέρες γιορτής! 365 Παγκόσμιες Ημέρες αφιερωμένες στα πιο απίθανα πράγματα! Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό: Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, του Πατέρα, των Ζώων, των Δασών, των καρκινοπαθών, του ραδιοφώνου, του γέλιου, του επισιτισμού, του Περιβάλλοντος, της Μυωπίας, της Ποίησης, των Ερωτευμένων, Παγκόσμια ημέρα προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ημέρα προσφύγων, ημέρα προφυλακτικού, κοινωνικής δικαιοσύνης, έιτζ, ημέρα κλειτοριδεκτομής (ναι, ναι,υπάρχει και τέτοια!!!) και πάει λέγοντας…
ηχωλόγιο
Μια Παγκόσμια Ημέρα, όπως καταλαβαίνετε, είναι ευκαιρία για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση, ψώνια, διαγγέλματα, συνέδρια, τηλεοπτικά αφιερώματα,
αναφορά σε στατιστικά στοιχεία, υποσχέσεις, εκθέσεις ιδεών και επίδειξη υποκρισίας σε οικουμενική κλίμακα.

Ας πάρουμε την παγκόσμια μέρα επισιτισμού για παράδειγμα. Τι ακριβώς γιορτάζουμε -ή τιμάμε, δεν ξέρω ποιο ρήμα να χρησιμοποιήσω- τη συγκεκριμένη μέρα αγαπημένοι μου; Μήπως το ότι εκατομμύρια συνάνθρωποί μας πήγαν για ύπνο με άδειο στομάχι (854 εκ. σύμφωνα με τον γ. γραμματέα του FAO). Μήπως το πόσος χρόνος μεσολαβεί ανάμεσα
σε δύο διαδοχικούς θανάτους παιδιών από αιτίες που σχετίζονται με την πείνα; Οι στατιστικές λένε όσο κρατά ένα βιντεοκλίπ, όσο αλλάζει δύο φορές χρώμα ένας φωτεινός σηματοδότης, όσο διαρκεί η βόλτα του σκύλου μας. Οι Παγκόσμιες Ημέρες, αγαπημένοι μου, μοιάζουν να επιβάλουν κάποια τάξη, κάποια κοινή συνείδηση και ανέξοδη συναίνεση σε έναν χαοτικό κόσμο. Μοιάζουν να προσφέρουν μια ευκαιρία για ανάλυση και αναστοχασμό, τρομάρα μας…
Η πανάρχαιη κυκλική αντίληψη του χρόνου μεταλλάσσεται στην κυκλική αντίληψη του παγκόσμιου πολίτη, στην κυκλική πανηγυρική ενασχόληση με τα παγκόσμια προβλήματα ή τις παγκόσμιες αξίες. Μια ενασχόληση που έχει αυστηρά καθορισμένη ώρα έναρξης και λήξης, αφού μόλις το ρολόι χτυπήσει μεσάνυχτα, «πάμε γι’ άλλα». Πήρες, μαμά, μπαμπά, ερωτωχτυπημένε, καρκινοπαθή, φτωχέ, πεινασμένε, αδικημένε, κλειτοριδεκτομημένη, μυωπικέ, την ανθοδέσμη σου; Τώρα ημέρα σου τέλειωσε, σκάσε και κολύμπα. Σε θυμηθήκαμε, σε λυπηθήκαμε, συναισθανθήκαμε, αλλά ως εδώ. Αύριο έχει άλλος ταλαίπωρος σειρά…
Οι περισσότερες Παγκόσμιες Ημέρες, αγαπημένοι μου, καθιερώθηκαν μεταπολεμικά από επιτροπές των Ηνωμένων Εθνών, είτε από άλλους οργανισμούς και από ποικίλες πρωτοβουλίες. Είναι οι μέρες που ακολουθούνται από γενική πτώση ή από τις προθέσεις «κατά» ή «δίχως» ή «για» (π.χ., «κατά του έιτζ», «κατά της θανατικής ποινής», «κατά της διαφθοράς» ή «δίχως αυτοκίνητο» ή «για τη συνεργασία Βορρά και Νότου»). Είναι οι ημέρες των καλών προθέσεων… που παραμένουν προθέσεις. Είναι οι μέρες των υποσχέσεων… που παραμένουν υποσχέσεις.
Τουλάχιστον όλοι συμφωνούμε σε κάτι:στη δυσπιστία απέναντι στο παγκόσμιο θέατρο των Παγκόσμιων Ημερών. Γιατί, αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, κάθε μέρα, μα κάθε μέρα,είναι παγκόσμια ημέρα της απληστίας, της συχνά φονικής δίψας για κέρδος και κυριαρχία, του φανατισμού, της εκμετάλλευσης, της δυστυχίας και της επικερδούς ανοησίας σε πλανητικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, κάθε μέρα είναι ή μπορεί να είναι ημέρα της ελπίδας, της δημιουργίας, της καινοτομίας, όμως η πρώτη δέσμη, αυτή
που περιλαμβάνει τις «δημόσιες αμαρτίες», ξεκάθαρα δίνει τον τόνο. Ποιος ξέρει, ίσως σε λίγα χρόνια να καθιερωθεί η Παγκόσμια Ημέρα της Αλήθειας, που ενδέχεται να μετονομαστεί σε Παγκόσμια Ημέρα των Δημοσκοπήσεων, αφού τα γκάλοπ φαίνεται να ζυγίζουν και να καθορίζουν τις επιθυμίες και τις απόψεις μας.
Αυτά είναι ο σάκος που μετράει κάθε λογής απίδια. Ημέρα εξετάσεων, ημέρα πληρωμής, ημέρα στάσης πληρωμών, ημέρες δοκιμασίας. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με αυτοπεποίθηση για ημέρες γιορτής, ημέρες χαράς, ημέρες χωρίς φόβο για το αύριο, ημέρες χωρίς φυλακές, χωρίς παρακολούθηση, χωρίς πείνα, παρ’ όλο που σήμερα η Γη μπορεί να μας θρέψει όλους, όπως και ο Ήλιος μπορεί να μας ζεσταίνει και να μας φωτίζει και τη νύχτα.
Μήπως, λέω μήπως, αγαπημένοι μου, θα πρέπει να οριστεί και μια Παγκόσμια Ημέρα Θαυμάτων και Οραμάτων; Έτσι, για το γαμώτο βρε αδερφέ! Αφού μόνο ένα θαύμα σε τούτη την ταλαίπωρη χώρα μπορεί να κάνει τα οράματά μας πραγματικότητα…
Με αγάπη εύα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ηχώ-συμπλήρωσε τη πράξη: *