«Συντομοτέρα πάσης άλλης οδού η αλήθεια» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Σύμφωνα με τον Ουρουγουανό λογοτέχνη Εντουάρντο Γκαλεάνο, στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Γουινέας – Μπισάου και του Πράσινου Ακρωτηρίου από την Πορτογαλία, ο επαναστάτης ηγέτης Αμιλκάρ Καμπράλ, φέρεται να είπε: «Πρέπει
να ακούμε τον κόσμο, να μαθαίνουμε από τον κόσμο. Μην κρύβετε τίποτα από τον λαό. Μη λέτε ψέματα: να τα καταγγέλλετε. Μη βάζετε μάσκες στις δυσκολίες, στα σφάλματα, στις ήττες. Μην τραγουδάτε εύκολες νίκες!»

Συχνά πυκνά, ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στους υπουργούς του -και εμμέσως στον ελληνικό λαό- λέει ότι «θεμελιώδης στόχος της κυβέρνησης είναι να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να τελειώσει οριστικά η περίοδος της ταπεινωτικής επιτροπείας.» Το σχέδιό του, όπως είπε ο ίδιος, προεξοφλώντας τη νίκη του στις επόμενες εκλογές, «έχει ορίζοντα εξαετίας». Το πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το σχέδιο θα φανεί στα επόμενα χρόνια. Και το λέμε αυτό διότι , σύμφωνα με όσα λένε δεκάδες προοδευτικοί και έγκριτοι οικονομολόγοι, το θέμα του χρέους δεν υπάρχει περίπτωση να λυθεί εάν δεν υπάρξει μια γενναία διαγραφή μεγάλου μέρους του.

Διάβασε περισσότερα

«Λεπτεπίλεπτες Ισορροπίες…» – ΗΧΩλόγιο

Ψηλάφιζα με προσοχή, αγαπημένοι μου, μετά την προχθεσινή μπόρα, τα φύλλα του αμπέλωπα που σκεπάζει τον μισό σχεδόν τοίχο του μπαλκονιού μου. Κάτι στην όψη τους δεν μου άρεσε. Ο κορμός του επίσης σε διάφορα σημεία ήταν καλυμμένος με ένα ασπριδερό πράγμα σαν βαμβάκι. Πήρα λοιπόν φύλλα και δείγμα από την ασπριδερή ουσία και πήγα στον ειδικό. “Stagonospora nodorum”, αποφάνθηκε και στο ανασήκωμα των ώμων μου, δείγμα ότι δεν καταλάβαινα γρι, απάντησε: « Μύκητας, βαμβακίαση. Ο αμπέλωπας κινδυνεύει. Πρέπει να επέμβουμε γρήγορα και δυναμικά. Πάρε αυτό.» Μου δίνει ένα μικροσκοπικό μπουκαλάκι με ένα υγρό απροσδιορίστου χρώματος. «Μια δυο σταγονίτσες σε ένα λίτρο νερό και ψέκασμα στα σημεία που ασθενούν.» «Μια δυο σταγονίτσες, δεν είναι μικρή η ποσότητα;», τολμώ να πω. «Μικρή ναι, αλλά ικανή να σκοτώσει και δέκα ταύρους!», μου λέει και χτυπάει βιαστικά την τιμή στην ταμειακή του κοιτώντας πάνω από τον ώμο μου. Πίσω μου είχε σχηματιστεί ουρά. «Βλέπεις, δεν είναι μόνο ο δικός σου αμπέλωπας που έχει πρόβλημα.»

Το πήρα και έφυγα βιαστικά. Η επιχείρηση “διάσωση του αμπέλωπα” μπήκε σε εφαρμογή. Δυο τρεις σταγονίτσες δηλητήριο, ένα λίτρο νερό στο ψεκαστηράκι και Stagonospora nodorum σου ́ρχομαι. Και εκεί, αγαπημένοι μου, που ετοιμάστηκα να τον περιλούσω για να εξολοθρεύσω τον εχθρό, το μάτι μου έπεσε σε μια αράχνη που σκαρφάλωνε αργά-αργά πάνω στη γλάστρα. Άφησακάτω το όπλο μου και βάλθηκα να την παρατηρώ. Με ρυθμό κουνούσε τα μικροσκοπικά ποδαράκια της. Λεπτοκαμωμένη, ευαίσθητη, προχωρούσε με
χάρη και σιγουριά. Σε λίγο, η μικρή δρομέας κατάφερε να φτάσει στο χείλος της γλάστρας κι άρχισε να κάνει επινίκιους γύρους. Μέτρησα τρεις και κάθε φορά που τελείωνε χειροκροτούσα τη μεγάλη της προσπάθεια και την ενθάρρυνα να ξεκινήσει τον επόμενο.

Διάβασε περισσότερα