Πολιτιστικές εκδηλώσεις ΦΙΛΩΤΕΙΑ 2017

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία την Τρίτη 25 Ιουλίου οι τριήμερες καλοκαιρινές εκδηλώσεις ΦΙΛΩΤΕΙΑ 2017  που πραγματοποιούνται με αφορμή τον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής.

Στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που για δεύτερη χρονιά πραγματοποιούνται από κοινού από όλους τους  συλλόγους του χωριού συμμετείχαν χορευτικά συγκροτήματα και διοργανώθηκαν μουσικορεμπέκικες βραδιές.

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό ήταν ότι στις Θρησκευτικές και Πολιτιστικέ εκδηλώσεις συμμετείχε πολύς κόσμος.

Το Βίντεο που ακολουθεί είναι από την τελευταία μέρα των εκδηλώσεων.

Συνέντευξη του Νίκου Κοτοπούλη για την αποπομπή του από τη Διοίκηση του Νοσοκομείου της Φλώρινας

Συνέντευξη Τύπου με αφορμή την αποπομπή του από το Γενικό Νοσοκομείο Φλώρινας παραχώρησε ο κ. Νίκος Κοτοπούλης τη Δευτέρα 24 Ιουλίου, στον χώρο του νοσοκομείου. Ο κ. Κοτοπούλης αναφέρθηκε αναλυτικά στην προσφορά του κατά τη διάρκεια της θητείας του και στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε, ενώ αντέκρουσε όλες τις κατηγορίες και τις καταγγελίες που τον οδήγησαν εκτός του νοσοκομείου.
Αναλυτικά, η συνέντευξη έχει ως εξής:
«Κυρίες και Κύριοι σας ευχαριστώ θερμά για την άμεση ανταπόκριση σας στην πρόσκληση μου για την συνέντευξη τύπου.
Όπως γνωρίζετε αποπέμφθηκα από Διοικητής του ΓΝΦ στις 20-07-2017 και μάλιστα το πληροφορήθηκα από το διαδίκτυο.
Σήμερα θα βγουν στο φως οι πραγματικοί λόγοι της απομάκρυνσης μου.

Διάβασε περισσότερα

Το ολοκαύτωμα του χωριού τίμησαν οι κάτοικοι της Δροσοπηγής Φλώρινας στο Παλιό Χωριό

Με την καθιερωμένη Θεία λειτουργία στο Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Παλαιοχώρι  την Κυριακή 23 Ιουλίου ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις αφιερωμένες στο Ολοκαύτωμα του χωριού από τους Γερμανούς το 1944. Ο ανακαινισμένος Ιερός Ναός είναι το μοναδικό κτίριο που διατηρείτε μέσα στα συντρίμμια του κατεστραμμένου χωριού.

Μετά τη Θεία Λειτουργία ο κ. Γιώργος Χαρίσης διάβασε απόσπασμα από το βιβλίο του Μιχάλη Χαρίση που αναφερόταν στην  καταστροφή του χωριού

Με γεια το καινούργιο κοστούμι… – ΗΧΩλόγιο

Το έλεγα, αγαπημένοι μου, πως η περίπτωση της αποφυλάκισης Τσοχατζόπουλου θα φέρει ανέλπιστες εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό. Τον είδα προχθές τον πρώην υπουργό, το διαχρονικό πλέον σύμβολο της Μεταπολίτευσης, και μα την αλήθεια δεν μου φάνηκε καθόλου καταβεβλημένος από την πεντάχρονη παραμονή του στη vip πτέρυγα των φυλακών και τις μύριες όσες κακουχίες που ακούγαμε από τα ΜΜΕ ότι βίωσε όντας έγκλειστος. Το αντίθετο μάλιστα!

Δεν πέρασε πολύς χρόνος από την αποφυλάκισή του και ξεκίνησε φορτσάτος εμφανίσεις σε διάφορες «πίστες». Γεγονός που μας κάνει να περιμένουμε πολλά και στο μέλλον από τον λαλίστατο Άκη. Μη πάει ο νους σας ότι θα βγάλει στη φόρα και θα εκθέσει τίποτα πρόσωπα και καταστάσεις. Μπα, έχουν ληφθεί ασφαλή μέτρα γι’αυτό. Όμως είναι έτοιμος να γίνει περισσότερο «αποκαλυπτικός» με την πολιτική και ιδεολογική του «διαλεκτική» μπροστά σε ένα κοινό που έχει νοσταλγήσει το παλιό «κλέφτικο τραγούδι» του πετυχημένου ΠΑΣΟΚ. Τότε που η μία επιτυχία ξεπερ νούσε γρήγορα την άλλη και δεν υπήρχαν οι ταπεινώσεις που υφίσταται σήμερα η Αριστερά.

Να μου το θυμηθείτε: Πολύ σύντομα, ο Άκης θα ανεβάσει στροφές και θα αναζητήσει περισσότερες ευκαιρίες προκειμένου να κρατηθεί στην επικαιρότητα. Ελάτε στη θέση του, αγαπημένοι μου. Πώς μπορεί να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του κάποιος που βίωσε ολόκληρη τη μεταπολιτευτική Ελλάδα από θέση ισχύος στην εξουσία; Τι να κάνει ένας άνδρας του βεληνεκούς του Άκη; Να περάσει τον χρόνο του γράφοντας τα απομνημονεύματά του ή να παίξει τον ρόλο του σοφού μέντορα, έναν ρόλο που τόσο έχει αγαπήσει; Εν αναμονή εξελίξεων λοιπόν.

Για να αποδειχθεί ότι όσοι ήθελαν τον Άκη να πεθαίνει στη φυλακή, δεν είχαν φανταστεί πόσο χρήσιμος είναι έξω. Δεν είχαν την «καλλιτεχνική ευαισθησία» να απολαύσουν τα δρώμενα των νέων του εμφανίσεων…

Να μιλήσουμε λίγο σοβαρά τώρα, αγαπημένοι μου. Το έχω ξαναγράψει, θαρρώ στο σημείωμά μου που ακολούθησε τη συνέντευξη του Κωνσταντίνου Σημίτη: Η ντροπή, η τσίπα όπως την έλεγε ο πατέρας μου, είναι το πιο περίεργο συναίσθημα. Τη νιώθει αυτός που δεν πρέπει να τη νιώθει και δεν τη νιώθει αυτός που πρέπει να τη νιώθει.

Παρακολούθησα για λίγα λεπτά τη συνέντευξη του Άκη στον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ. Πόσο άντεξα; Δύο, τρία λεπτά; Όσο κράτησε η έκπληξή μου, όσο δηλαδή να συνειδητοποιήσω τι βλέπω. Γιατί δεν άντεξα παραπάνω; Γιατί με έπνιξε η ντροπή. Ναι, ναι, ντράπηκα για μένα, σαν τηλεθεάτρια. Ντράπηκα για όλους εμάς, σαν πολίτες. Ντράπηκα για το έγκλημα που συντελείται στα χρόνια μας, με τη βοήθεια των ΜΜΕ. Ντράπηκα που έχουν γίνει όλα ένα: σάλα-τραπεζαρία όλα ίσιωμα.

Μα θα μου πείτε, η δημοσιογραφία είναι ιερό λειτούργημα. Ο δημοσιογράφος πρέπει να αντέχει να συνομιλεί με τον οποιονδήποτε. Όποιος και να είναι αυτός. Ό,τι και να έχει κάνει. Εντάξει, θα ήθελα, αν ήταν δυνατόν, να πάρω συνέντευξη και από τον Χίτλερ ακόμα. Τώρα όμως! Όχι τότε. Γιατί τότε, τι θα είχε να μου προσφέρει το ξεψάχνισμά του, αν για κάθε του λέξη, θα είχε η ψυχή μου να αντιτάξει το αποτέλεσμα του εγκλήματός του;

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος είναι η απεικόνιση της υπεροψίας, της απληστίας, του θράσους, της ξεδιαντροπιάς, της μη αίσθησης των πραγμάτων. Είναι η ίδια η αποτυχία μας ως πολιτικό σύστημα αλλά και η αποτυχία μας ως ψηφοφόροι. Είναι η επιπολαιότητά μας, η σιχαμένη μας ελαφράδα, ο απύθμενος δοσιλογισμός μας, η
αναξιοπρεπής συμμετοχή μας στο «αλισβερίσι», η ανοχή στη διαφθορά, ο ωχαδελφισμός.

Ο Άκης είναι project πάνω στο ρουσφέτι που λιώνει αξιοπρέπειες και συνειδήσεις. Είναι η διαδρομή της χώρας μας προς το χάος. Είναι ο Άκης και όλοι οι σύντροφοί του μαζί, όσοι τη σκαπούλαραν (και δεν είναι λίγοι), που έχουν το θράσος να αναζητούν καράβι για να κάνουν ακόμα και νέο κύκλο διακυβέρνησης για να σώσουν τα σαρκία τους. Είναι το απόλυτο ξεφτιλίκι «μας», γιατί ακτινοβολούν την κοντή μας μνήμη. Είναι το μάθημα που δεν πήραμε.

Πόσα ακόμα έχει να μας πει ο κάθε Τσοχατζόπουλος; Δεν τα ξέρουμε όλα; Δεν γνωρίζουμε, κι ας μη γνωρίζουμε τα πάντα, στην κάθε τους λεπτομέρεια; Δεν είναι θηριωδώς ανεύθυνο να του δίνουμε ακόμα τον λόγο; Δεν είναι πιο επικίνδυνο και από επικίνδυνο; Μελετήστε τον στην πολυθρόνα του, να του φτιάχνουν την «εικόνα» του και να μας τον πλασάρουν ξανά.

Δεν είναι πια κρατούμενος, δεν είναι φυλακισμένος στον Κορυδαλλό, δεν είναι όπως καταντάει ο άνθρωπος μετά από μια τέτοια ντροπιαστική δοκιμασία, δεν είναι το έγκλημα και η τιμωρία. Ακόμα χειρότερα, δεν είναι φυλακισμένος στην προσωπική του φυλακή, όπως θα έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος με συνείδηση και τσίπα. Τον αποφυλακίζουμε κοινή συναινέσει, ακόμα μια φορά. Τον απελευθερώνουμε. Ένας ακόμα πολιτικός τηλεοπτικός αστέρας, ανάμεσα σε πολιτικούς τηλεοπτικούς «αστέρες». Ένας ακόμα που του δίνεται το δικαίωμα να μιλάει και να μας προσφέρει τροφή κακής ποιότητας.

Ανακατεύεται το στομάχι μου όταν σκέφτομαι πως υπάρχει περίπτωση να ρωτήσει ένα παιδί τον γονιό του, «Μπαμπά, ποιος είναι αυτός που μιλάει στην τηλεόραση;». «Ένας χαμένος, ένας απατεώνας, μωρέ!». Αυτό το βαριεστημένο, καταδυναστευτικό «μωρέ!», ενισχύει η συνέντευξη. Κάποτε, αγαπημένοι μου, όχι πολύ παλιά, οι απατεώνες έψαχναν τρύπα για να κρυφτούν. Τώρα δίνουν συνεντεύξεις σε εκπομπές πανελλαδικής εμβέλειας. Ενώ το αίμα βράζει στους δρόμους…

Με αγάπη εύα

Σσσσς σιγά… η ισότητα κοιμάται – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Αφού κατέρρευσε ο υπαρκτός κομμουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία προσχώρησε στη δεξιά πολιτική, πολλοί διατυπώνουν την άποψη πως σήμερα πραγματική διαφορά ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά δεν υπάρχει. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, έχει βάση αυτό το επιχείρημα. Όλοι όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ (μεταξύ αυτών και εγώ) το έκαναν με την ελπίδα να έρθει η Αριστερά στην εξουσία για να εφαρμόσει μια άλλη πολιτική. Στην πράξη όμως ψήφισαν την πολιτική που εγκαινίασε ο Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο και συνέχισαν οι επόμενες κυβερνήσεις.

Κοινή διαπίστωση είναι πως οι κυβερνήσεις των μνημονίων, δεξιές, σοσιαλιστικές, αριστεροδέξιες, αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε αποικία για όσο χρόνο χρειαστεί. Και αυτός ο χρόνος δεν φαίνεται να είναι σύντομος. Αν αυτό σας μοιάζει λίγο με προφητεία, δεν είναι. Στηρίζεται στο γεγονός πως δεν υπάρχουν μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο πολιτικές δυνάμεις που έχουν να προτείνουν μια εναλλακτική λύση για τα συμφέροντα της κοινωνίας.

Διάβασε περισσότερα

«Μια βουτιά στη… μυθολογία» – ΗΧΩλόγιο

Τι σας έρχεται στο νου, αγαπημένοι μου, όταν ακούτε το όνομα Τειρεσίας; Σφραγισμένες επιταγές, απλήρωτες συναλλαγματικές, απλήρωτες πιστωτικές κάρτες, δάνεια, πλειστηριασμοί, κατασχέσεις, πτωχεύσεις και άλλα τέτοια ωραία πραγματάκια και μια λίστα, μαύρη, κατάμαυρη με ονόματα ανθρώπων που είναι όμηροι… τραπεζών. Ναι, αυτός είναι για τους περισσότερους ο Τειρεσίας, σήμερα.

Τι ήταν όμως ο Τειρεσίας πριν γίνει… σύμβολο τραπεζικού ελέγχου και πόλος έλξης βίαιων επιθέσεων; Για να το μάθουμε ας κάνουμε μια βουτιά στα βάθη της μυθολογίας μας, μιας και η κρίση δεν μας επιτρέπει να κάνουμε τις βουτιές μας σε κάποια καταγάλανη ελληνική παραλία. Ο Τειρεσίας λοιπόν, αγαπημένοι μου, ήταν απόγονος του Σπαρτού Ουδαίου, που ήταν ένας από τους πέντε πρώτους υπηκόους του Κάδμου στην Καδμεία. Από το… βιογραφικό του καταλαβαίνει κανείς πως είχε περάσει των παθών του τον τάραχο από τους θεούς, γι’ αυτό φαίνεται ότι αποφάσισε να πάρει εκδίκηση.

Διάβασε περισσότερα

Μήπως η τύφλωση είναι μόνιμη; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Θυμήθηκα τον Τζέιμς Μπάλαρντ, αυτόν τον ποιητή των λογοτεχνικών εικόνων και των ψυχαναλυτικών τοπίων, όταν, κλεισμένος στο διαμέρισμά μου σαν τον ποντικό στη φάκα, βίωνα τα αποτελέσματα του καύσωνα. Τα δελτία ειδήσεων μετέδιδαν νέα για το ακραίο κύμα καύσωνα που πλήττει το βόρειο ημισφαίριο: «Προβλήματα στη συγκομιδή σιτηρών στην Κίνα, θανατηφόρες πυρκαγιές στην Πορτογαλία και στη ρωσική Άπω Ανατολή, ακυρώσεις εκατοντάδων πτήσεων στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, στο Σάρεϊ της Βρετανίας έλιωσε η άσφαλτος. Στην Ελλάδα το θερμόμετρο έδειξε 42 βαθμούς».

Με τρόπο προφητικό, ήδη από το 1962 ο Τζέιμς Μπάλαρντ περιέγραφε στο βιβλίο του «Η πλημμύρα» το αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής: «Παντού στον κόσμο οι μέσες θερμοκρασίες άρχισαν να ανεβαίνουν μερικούς βαθμούς κάθε χρόνο. Το μεγαλύτερο τμήμα των τροπικών περιοχών έγινε γρήγορα ακατοίκητο και ολόκληροι πληθυσμοί μετανάστευσαν βορειότερα ή νοτιότερα, προσπαθώντας να γλιτώσουν από θερμοκρασίες 55 ή 60 βαθμών C. Οι άλλοτε εύκρατες περιοχές έγιναν τροπικές…».

Διάβασε περισσότερα

«Κοινωνίες άρρωστες από πρόοδο…» – ΗΧΩλόγιο

Την περίοδο του Διαφωτισμού, αγαπημένοι μου, ένας από τους εθνοπατέρες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο οποίος ήταν και οπαδός της επιστήμης και της προόδου, έκανε την εξής προφητεία: “Δεν είναι μακριά η εποχή κατά την οποία όλες οι αρρώστιες θα είναι προγνώσιμες και θεραπεύσιμες με τα μέσα της ιατρικής, τη δε διάρκεια της ζωής μας θα την ορίζει ο καθένας κατά βούληση.”

Τελικά, όπως δείχνουν τα πράγματα, ο αμερικανός Πρόεδρος έκανε λάθος μέγα. Η ιστορική, η φυσική και η κοινωνική εξέλιξη, καθόλου δεν επιβεβαίωσαν αυτήν του την αισιοδοξία. Δυστυχώς, η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και του ανθρώπου με την κοινωνία αποδείχτηκε πολύ πιο περίπλοκη απ’ ότι πίστευε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και όλοι οι θεωρητικοί, οι πολιτικοί και οι επιστήμονες που ζούσαν σε μια εποχή άμετρης εμπιστοσύνης στην πρόοδο και την ευθύγραμμη κίνηση της Ιστορίας.

Διάβασε περισσότερα