«Λεπτεπίλεπτες Ισορροπίες…» – ΗΧΩλόγιο

Ψηλάφιζα με προσοχή, αγαπημένοι μου, μετά την προχθεσινή μπόρα, τα φύλλα του αμπέλωπα που σκεπάζει τον μισό σχεδόν τοίχο του μπαλκονιού μου. Κάτι στην όψη τους δεν μου άρεσε. Ο κορμός του επίσης σε διάφορα σημεία ήταν καλυμμένος με ένα ασπριδερό πράγμα σαν βαμβάκι. Πήρα λοιπόν φύλλα και δείγμα από την ασπριδερή ουσία και πήγα στον ειδικό. “Stagonospora nodorum”, αποφάνθηκε και στο ανασήκωμα των ώμων μου, δείγμα ότι δεν καταλάβαινα γρι, απάντησε: « Μύκητας, βαμβακίαση. Ο αμπέλωπας κινδυνεύει. Πρέπει να επέμβουμε γρήγορα και δυναμικά. Πάρε αυτό.» Μου δίνει ένα μικροσκοπικό μπουκαλάκι με ένα υγρό απροσδιορίστου χρώματος. «Μια δυο σταγονίτσες σε ένα λίτρο νερό και ψέκασμα στα σημεία που ασθενούν.» «Μια δυο σταγονίτσες, δεν είναι μικρή η ποσότητα;», τολμώ να πω. «Μικρή ναι, αλλά ικανή να σκοτώσει και δέκα ταύρους!», μου λέει και χτυπάει βιαστικά την τιμή στην ταμειακή του κοιτώντας πάνω από τον ώμο μου. Πίσω μου είχε σχηματιστεί ουρά. «Βλέπεις, δεν είναι μόνο ο δικός σου αμπέλωπας που έχει πρόβλημα.»

Το πήρα και έφυγα βιαστικά. Η επιχείρηση “διάσωση του αμπέλωπα” μπήκε σε εφαρμογή. Δυο τρεις σταγονίτσες δηλητήριο, ένα λίτρο νερό στο ψεκαστηράκι και Stagonospora nodorum σου ́ρχομαι. Και εκεί, αγαπημένοι μου, που ετοιμάστηκα να τον περιλούσω για να εξολοθρεύσω τον εχθρό, το μάτι μου έπεσε σε μια αράχνη που σκαρφάλωνε αργά-αργά πάνω στη γλάστρα. Άφησακάτω το όπλο μου και βάλθηκα να την παρατηρώ. Με ρυθμό κουνούσε τα μικροσκοπικά ποδαράκια της. Λεπτοκαμωμένη, ευαίσθητη, προχωρούσε με
χάρη και σιγουριά. Σε λίγο, η μικρή δρομέας κατάφερε να φτάσει στο χείλος της γλάστρας κι άρχισε να κάνει επινίκιους γύρους. Μέτρησα τρεις και κάθε φορά που τελείωνε χειροκροτούσα τη μεγάλη της προσπάθεια και την ενθάρρυνα να ξεκινήσει τον επόμενο.

Read More

«Άνευ ουδενός, εις τον έναν και τον άλλον…» – ΗΧΩλόγιο

Θυμήθηκα τον Μακρυγιάννη, αγαπημένοι μου:«Τούτη την πατρίδα», έλεγε, «την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί,
και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι…».

Όχι ότι ο Μακρυγιάννης δεν είχε βάλει την κουτάλα του στο βάζο με το μέλι, αλλά έστω, παραδέχομαι το μέτρο και την ακρίβεια της κουβέντας του. Παρακολουθώ τις συζητήσεις στη βουλή. Ενημερώνομαι για τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών. Ακούω ειδήσεις, στήνομαι μπροστά από τηλεοπτικά πάνελ και γίνομαι κοινωνός αψιμαχιών και πολιτικών διαξιφισμών. Ενημερώνομαι για τον βίο και την πολιτεία των πολιτικών, για τα έργα
και τις ημέρες τους. Συμπέρασμα; Λάθος, κ.Μακρυγιάννη! Τούτη την πατρίδα, δεν την
έχομεν όλοι μαζί! Τούτη την πατρίδα, την έχουν μερικοί και την έχουν ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου: κλωτσοσκούφι, παίγνιο, φέουδο, δοβλέτι, αποικία χρέους.

Read More

Ήρθαν τα πάνω κάτω… – ΗΧΩλόγιο

Περίπου 7 χλμ μακριά από το κέντρο της Αθήνας, αποκαλύφθηκε, αγαπημένοι μου, πέρσι τέτοιον καιρό αν δεν με απατά η μνήμη μου, ένας ομαδικός τάφος με 1500 σκελετούς! Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν δεμένοι πισθάγκωνα, γεγονός που μαρτυρά κάποια σκοτεινή πτυχή στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας. Χρονολογούνται την περίοδο από τον 8ο έως τον 5ο αιώνα π.Χ.

Οι σκελετοί ήταν αλυσοδεμένοι και, επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι νεκροί είχαν πεταχτεί στους λάκκους με τα πρόσωπα προς τα κάτω, γεγονός που δεν συνάδει με τα ήθη των αρχαίων Ελλήνων… Οι ενήλικες βρέθηκαν θαμμένοι μέσα σε λάκκους, αλλά το ένα τρίτο των σκελετών ήταν μέσα σε πιθάρια και ανήκουν σε βρέφη και παιδιά. Επίσης, κάποιοι ήταν αποτεφρωμένοι νεκροί, ενώ σε έναν τάφο ο νεκρός είχε τοποθετηθεί σε μια βάρκα αντί για φέρετρο… Η σκοτεινή αυτή πτυχή της ιστορίας, μας είναι μέχρι στιγμής άγνωστη.

Read More

«Αφήνουν την Άνοιξη για μετά…» – ΗΧΩλόγιο

Στο βιβλίο του Κρόνιν, «Άγουρα χρόνια», αγαπημένοι μου, ένας έφηβος, ο Ρόμπερτ Σάννον, μελετάει σκληρά για να περάσει στις εξετάσεις και την τελευταία στιγμή αρρωσταίνει από διφθερίτιδα και τις χάνει. Σκέφτομαι ότι, χάνοντας τις εξετάσεις ο ήρωας του Κρόνιν, κέρδισε κάτι άλλο πιο σημαντικό. Κέρδισε τη ζωή! Οπλισμένος με υπομονή, επιμονή και μαχητικότητα μπόρεσε να αντιταχθεί στις αντιξοότητες που του παρουσιάστηκαν και να αλλάξει την τροχιά της ζωής του που αρχικά φαινόταν ζοφερή και δυσοίωνη.
Στο βιβλίο του Μαρκ Τουαίην, «Τομ Σόγιερ», το αγαπημένο βιβλίο των παιδικών μου χρόνων, ο Τομ κάνει σκασιαρχείο. Σκέφτομαι πως, αν αυτός ο σκανταλιάρης μπερμπαντάκος δεν το έσκαγε από το σχολείο, δεν θα υπήρχε σαν λογοτεχνικός ήρωας.
Δεν θα πήγαινε τη νύχτα στο νεκροταφείο. Δεν θα περιπλανιόταν με σχεδία στον Μισισιπή. Δεν θα έκανε παρέα με τον Χάκλμπερι Φιν και τη γάτα του. Δεν θα ζούσε τόσες περιπέτειες θαυμαστές και εγώ, μαζί και άλλα παιδιά, δεν θα γνωρίζαμε τον αμερικάνικο νότο μέσα από τα δικά του μάτια.

Read More

Παγκόσμιες ημέρες του τίποτα… – ΗΧΩλόγιο

Αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε ημερολόγιο, αγαπημένοι μου, θα βρεθείτε μπροστά στο εξής παράδοξο. Δεν υπάρχει ημέρα του χρόνου που η παγκόσμια κοινότητα να μην γιορτάζει και κάτι! 365 Παγκόσμιες Ημέρες γιορτής! 365 Παγκόσμιες Ημέρες αφιερωμένες στα πιο απίθανα πράγματα! Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό: Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, του Πατέρα, των Ζώων, των Δασών, των καρκινοπαθών, του ραδιοφώνου, του γέλιου, του επισιτισμού, του Περιβάλλοντος, της Μυωπίας, της Ποίησης, των Ερωτευμένων, Παγκόσμια ημέρα προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ημέρα προσφύγων, ημέρα προφυλακτικού, κοινωνικής δικαιοσύνης, έιτζ, ημέρα κλειτοριδεκτομής (ναι, ναι,υπάρχει και τέτοια!!!) και πάει λέγοντας…
ηχωλόγιο
Μια Παγκόσμια Ημέρα, όπως καταλαβαίνετε, είναι ευκαιρία για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση, ψώνια, διαγγέλματα, συνέδρια, τηλεοπτικά αφιερώματα,
αναφορά σε στατιστικά στοιχεία, υποσχέσεις, εκθέσεις ιδεών και επίδειξη υποκρισίας σε οικουμενική κλίμακα.

Read More