«Άνευ ουδενός, εις τον έναν και τον άλλον…» – ΗΧΩλόγιο

Θυμήθηκα τον Μακρυγιάννη, αγαπημένοι μου:«Τούτη την πατρίδα», έλεγε, «την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί,
και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι…».

Όχι ότι ο Μακρυγιάννης δεν είχε βάλει την κουτάλα του στο βάζο με το μέλι, αλλά έστω, παραδέχομαι το μέτρο και την ακρίβεια της κουβέντας του. Παρακολουθώ τις συζητήσεις στη βουλή. Ενημερώνομαι για τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών. Ακούω ειδήσεις, στήνομαι μπροστά από τηλεοπτικά πάνελ και γίνομαι κοινωνός αψιμαχιών και πολιτικών διαξιφισμών. Ενημερώνομαι για τον βίο και την πολιτεία των πολιτικών, για τα έργα
και τις ημέρες τους. Συμπέρασμα; Λάθος, κ.Μακρυγιάννη! Τούτη την πατρίδα, δεν την
έχομεν όλοι μαζί! Τούτη την πατρίδα, την έχουν μερικοί και την έχουν ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου: κλωτσοσκούφι, παίγνιο, φέουδο, δοβλέτι, αποικία χρέους.

Read More

Ήρθαν τα πάνω κάτω… – ΗΧΩλόγιο

Περίπου 7 χλμ μακριά από το κέντρο της Αθήνας, αποκαλύφθηκε, αγαπημένοι μου, πέρσι τέτοιον καιρό αν δεν με απατά η μνήμη μου, ένας ομαδικός τάφος με 1500 σκελετούς! Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν δεμένοι πισθάγκωνα, γεγονός που μαρτυρά κάποια σκοτεινή πτυχή στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας. Χρονολογούνται την περίοδο από τον 8ο έως τον 5ο αιώνα π.Χ.

Οι σκελετοί ήταν αλυσοδεμένοι και, επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι νεκροί είχαν πεταχτεί στους λάκκους με τα πρόσωπα προς τα κάτω, γεγονός που δεν συνάδει με τα ήθη των αρχαίων Ελλήνων… Οι ενήλικες βρέθηκαν θαμμένοι μέσα σε λάκκους, αλλά το ένα τρίτο των σκελετών ήταν μέσα σε πιθάρια και ανήκουν σε βρέφη και παιδιά. Επίσης, κάποιοι ήταν αποτεφρωμένοι νεκροί, ενώ σε έναν τάφο ο νεκρός είχε τοποθετηθεί σε μια βάρκα αντί για φέρετρο… Η σκοτεινή αυτή πτυχή της ιστορίας, μας είναι μέχρι στιγμής άγνωστη.

Read More

«Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα πάντα…» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Ποιος περίμενε ότι η ανθρωπότητα θα έφτανε σε τέτοιο εκφυλισμό; Ποιος περίμενε  ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που δεν σέβονται και δεν αγαπούν τη ζωή, ότι είναι δυνατόν έτσι, για
λόγους ιδιοτέλειας, θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών και άλλων χθαμαλών συμφερόντων, να αφαιρεί ο ένας τη ζωή του άλλου;

Το αδιανόητο και το φρικώδες κατάντησαν καθημερινότητα. Αναφερόμαστε, συχνά πυκνά, στην εξέλιξη, τάχα, του ανθρώπινου είδους και επαιρόμαστε για την επικράτηση της λογικής, για διαφωτισμούς, για άλματα του πνεύματος φωτεινά και άλλα τέτοια. Σε τίποτα
δεν θωράκισε η παιδεία και ο πολιτισμός το σκοτεινό εκείνο κομμάτι που βρίσκεται στα βάθη της συνείδησης, του νου, της ψυχής του ανθρώπου…Ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη φαντασία η απόφαση και η πράξη κάποιου ή κάποιων να δολοφονήσουν μαζικά και μάλιστα νεαρές υπάρξεις. Γιατί αυτό πονάει πιο πολύ, όταν βλέπουμε και ακούμε γονείς να θρηνούν τα παιδιά τους.

Read More

«Αφήνουν την Άνοιξη για μετά…» – ΗΧΩλόγιο

Στο βιβλίο του Κρόνιν, «Άγουρα χρόνια», αγαπημένοι μου, ένας έφηβος, ο Ρόμπερτ Σάννον, μελετάει σκληρά για να περάσει στις εξετάσεις και την τελευταία στιγμή αρρωσταίνει από διφθερίτιδα και τις χάνει. Σκέφτομαι ότι, χάνοντας τις εξετάσεις ο ήρωας του Κρόνιν, κέρδισε κάτι άλλο πιο σημαντικό. Κέρδισε τη ζωή! Οπλισμένος με υπομονή, επιμονή και μαχητικότητα μπόρεσε να αντιταχθεί στις αντιξοότητες που του παρουσιάστηκαν και να αλλάξει την τροχιά της ζωής του που αρχικά φαινόταν ζοφερή και δυσοίωνη.
Στο βιβλίο του Μαρκ Τουαίην, «Τομ Σόγιερ», το αγαπημένο βιβλίο των παιδικών μου χρόνων, ο Τομ κάνει σκασιαρχείο. Σκέφτομαι πως, αν αυτός ο σκανταλιάρης μπερμπαντάκος δεν το έσκαγε από το σχολείο, δεν θα υπήρχε σαν λογοτεχνικός ήρωας.
Δεν θα πήγαινε τη νύχτα στο νεκροταφείο. Δεν θα περιπλανιόταν με σχεδία στον Μισισιπή. Δεν θα έκανε παρέα με τον Χάκλμπερι Φιν και τη γάτα του. Δεν θα ζούσε τόσες περιπέτειες θαυμαστές και εγώ, μαζί και άλλα παιδιά, δεν θα γνωρίζαμε τον αμερικάνικο νότο μέσα από τα δικά του μάτια.

Read More

«Τελευταία φορά…» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Αντιμέτωποι με τις ηρωικές διακηρύξεις του παρελθόντος βρίσκονται οι υπουργοί και οι βουλευτές της “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνησης, ενόψει του 4ου, δεύτερου κατά σειρά
μνημονίου της. Απ’ ότι λένε, θα ψηφίσουν τα πάντα. Μετά θα περιμένουν και αυτοί τον λογαριασμό…
Και επειδή ως λαός φημιζόμαστε για την κοντή μας μνήμη, νιώθω την ανάγκη να κάνω κάποιες χρήσιμες υπενθυμίσεις για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ:
Τον Οκτώβριο του 2011, και ενώ η Βουλή καλούνταν να ψηφίσει κάποια προαπαιτούμενα για την εκταμίευση μίας δόσης εκείνου του πρώτου μνημονίου, η Βάσω Παπανδρέου είχε δηλώσει: «Η κοινωνία είναι σε απόγνωση και η χώρα καταρρέει… Ψηφίζω και έχω συνειδησιακό πρόβλημα, όπως πάρα πολλοί άλλοι βουλευτές…». Και είχε καταλήξει
λέγοντας το ιστορικό: «είναι η τελευταία φορά που το κάνω…!» Όμως, ήταν ήδη αργά
για δάκρυα…

Read More

Παγκόσμιες ημέρες του τίποτα… – ΗΧΩλόγιο

Αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε ημερολόγιο, αγαπημένοι μου, θα βρεθείτε μπροστά στο εξής παράδοξο. Δεν υπάρχει ημέρα του χρόνου που η παγκόσμια κοινότητα να μην γιορτάζει και κάτι! 365 Παγκόσμιες Ημέρες γιορτής! 365 Παγκόσμιες Ημέρες αφιερωμένες στα πιο απίθανα πράγματα! Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό: Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, του Πατέρα, των Ζώων, των Δασών, των καρκινοπαθών, του ραδιοφώνου, του γέλιου, του επισιτισμού, του Περιβάλλοντος, της Μυωπίας, της Ποίησης, των Ερωτευμένων, Παγκόσμια ημέρα προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ημέρα προσφύγων, ημέρα προφυλακτικού, κοινωνικής δικαιοσύνης, έιτζ, ημέρα κλειτοριδεκτομής (ναι, ναι,υπάρχει και τέτοια!!!) και πάει λέγοντας…
ηχωλόγιο
Μια Παγκόσμια Ημέρα, όπως καταλαβαίνετε, είναι ευκαιρία για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση, ψώνια, διαγγέλματα, συνέδρια, τηλεοπτικά αφιερώματα,
αναφορά σε στατιστικά στοιχεία, υποσχέσεις, εκθέσεις ιδεών και επίδειξη υποκρισίας σε οικουμενική κλίμακα.

Read More

Ο Εμανουέλ Μακρόν και το Ελληνικό πρόβλημα…

Ο Εμανουέλ Μακρόν εκλέχτηκε την περασμένη Κυριακή πρόεδρος της Γαλλίας, αφού κέρδισε καθαρά με το συντριπτικό ποσοστό των 66,1 % την υποψήφια της ακροδεξιάς
Μαρίν Λεπέν σε έναν δεύτερο εκλογικό γύρο που σημαδεύτηκε από τη μεγάλη αποχή και το υψηλό ποσοστό των άκυρων/λευκών.
Σε αυτούς που τρέφουν αυταπάτες, πρέπει να διευκρινίσουμε πως ο Εμανουέλ Μακρόν δεν είναι σοσιαλιστής, ούτε καν κλασσικός σοσιαλδημοκράτης. Δεν είναι καν κλασικός πολιτικός. Τέκνο των αγορών και των τραπεζών είναι, χωρίς μάλιστα να έχει εκλεγεί ποτέ σε πολιτική θέση! Κατάφερε όμως να γίνει Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας σαν η… αντισυστημική απάντηση του ίδιου συστήματος που τον εξέθρεψε, σε αυτούς που το αμφισβητούν.

Read More