Βυζαντινό σύμβολο Μ.Κωσταντίνου - Χ Ρ

«Συναξάρια και Ιστορία…» – ΗΧΩλόγιο

Η είδηση από τις εφημερίδες: «Σε αντίθεση με τη μεγαλειώδη υποδοχή που της έγινε και ήταν αντίστοιχη με αυτήν που αποδίδεται σε αρχηγό κράτους, ταπεινά αυτή τη φορά, το ιερό σκήνωμα της Αγίας Ισαποστόλου Ελένης μαζί με το Τίμιο Ξύλο επέστρεψε την περασμένη Παρασκευή στη Βενετία. Τα δύο αυτά ιερά θησαυρίσματα της Ορθοδοξίας παρέμειναν στο ναό της Αγίας Βαρβάρας στον ομώνυμο Δήμο από τις 14 Μαΐου μέχρι τις 15 Ιουνίου. Κοντά στο εκατομμύριο υπολογίζονται οι πιστοί που προσήλθαν στο ναό από διάφορα σημεία της Ελλάδας και του εξωτερικού για να προσκυνήσουν. Το σκήνωμα της μητέρας του αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου βγήκε για πρώτη φορά από το ναό της Αγίας Ελένης, στο ομώνυμο νησί της Βενετίας, ύστερα από 1.700 χρόνια, κι επισκέφθηκε την Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία. Κατά την παραμονή του σκηνώματος εδώ, η Αγία Ελένη στέφθηκε για δεύτερη φορά αυτοκράτειρα με ορθόδοξο αυτοκρατορικό στέμμα. Τη στέψη έκανε ο Επίσκοπος Φαναρίου και γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Αγαθάγγελος.»

Τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, αγαπημένοι μου, μετά τον θάνατό τους, η εκκλησία τιμητικά τους αποκαλεί
Ισαποστόλους. Άλλωστε γι’ αυτό ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος ενταφιάστηκε στον ναό των Αγίων Αποστόλων της Κωνσταντινούπολης και η λάρνακα του τοποθετήθηκε ανάμεσα στις δώδεκα κενές λάρνακες των μαθητών
του Χριστού, σαν δέκατη τρίτη. Αν κρίνουμε από τις αγιοποιήσεις που έχουν γίνει στις μέρες μας, από την Ανατολική και τη Δυτική Εκκλησία, τα κριτήρια δεν είναι πάντοτε αυστηρά. Κανένας φυσικά δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η προσφορά του οραματιστή Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ελένηςείναι τεράστια, τόσο στη νομιμοποίηση όσο και στην επιβολή, τελικά, του χριστιανισμού. Θα ήταν επίσης βλασφημία να τους συγκρίνει κανείς με κάποιους προσφάτως και με συνοπτικές διαδικασίες χαρακτηρισθέντες αγίους. Ωστόσο, αγαπημένοι μου, δεν πρέπει να λησμονούμε πως και ο γιος του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α’ Χλωρού και η μητέρα του, η ταπεινής καταγωγής
πλην όμως καλλονή Ελένη, εκτός από άγιοι παραμένουν προσωπικότητες και της Ιστορίας.

Read More

«Λεπτεπίλεπτες Ισορροπίες…» – ΗΧΩλόγιο

Ψηλάφιζα με προσοχή, αγαπημένοι μου, μετά την προχθεσινή μπόρα, τα φύλλα του αμπέλωπα που σκεπάζει τον μισό σχεδόν τοίχο του μπαλκονιού μου. Κάτι στην όψη τους δεν μου άρεσε. Ο κορμός του επίσης σε διάφορα σημεία ήταν καλυμμένος με ένα ασπριδερό πράγμα σαν βαμβάκι. Πήρα λοιπόν φύλλα και δείγμα από την ασπριδερή ουσία και πήγα στον ειδικό. “Stagonospora nodorum”, αποφάνθηκε και στο ανασήκωμα των ώμων μου, δείγμα ότι δεν καταλάβαινα γρι, απάντησε: « Μύκητας, βαμβακίαση. Ο αμπέλωπας κινδυνεύει. Πρέπει να επέμβουμε γρήγορα και δυναμικά. Πάρε αυτό.» Μου δίνει ένα μικροσκοπικό μπουκαλάκι με ένα υγρό απροσδιορίστου χρώματος. «Μια δυο σταγονίτσες σε ένα λίτρο νερό και ψέκασμα στα σημεία που ασθενούν.» «Μια δυο σταγονίτσες, δεν είναι μικρή η ποσότητα;», τολμώ να πω. «Μικρή ναι, αλλά ικανή να σκοτώσει και δέκα ταύρους!», μου λέει και χτυπάει βιαστικά την τιμή στην ταμειακή του κοιτώντας πάνω από τον ώμο μου. Πίσω μου είχε σχηματιστεί ουρά. «Βλέπεις, δεν είναι μόνο ο δικός σου αμπέλωπας που έχει πρόβλημα.»

Το πήρα και έφυγα βιαστικά. Η επιχείρηση “διάσωση του αμπέλωπα” μπήκε σε εφαρμογή. Δυο τρεις σταγονίτσες δηλητήριο, ένα λίτρο νερό στο ψεκαστηράκι και Stagonospora nodorum σου ́ρχομαι. Και εκεί, αγαπημένοι μου, που ετοιμάστηκα να τον περιλούσω για να εξολοθρεύσω τον εχθρό, το μάτι μου έπεσε σε μια αράχνη που σκαρφάλωνε αργά-αργά πάνω στη γλάστρα. Άφησακάτω το όπλο μου και βάλθηκα να την παρατηρώ. Με ρυθμό κουνούσε τα μικροσκοπικά ποδαράκια της. Λεπτοκαμωμένη, ευαίσθητη, προχωρούσε με
χάρη και σιγουριά. Σε λίγο, η μικρή δρομέας κατάφερε να φτάσει στο χείλος της γλάστρας κι άρχισε να κάνει επινίκιους γύρους. Μέτρησα τρεις και κάθε φορά που τελείωνε χειροκροτούσα τη μεγάλη της προσπάθεια και την ενθάρρυνα να ξεκινήσει τον επόμενο.

Read More

«Άνευ ουδενός, εις τον έναν και τον άλλον…» – ΗΧΩλόγιο

Θυμήθηκα τον Μακρυγιάννη, αγαπημένοι μου:«Τούτη την πατρίδα», έλεγε, «την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί,
και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι…».

Όχι ότι ο Μακρυγιάννης δεν είχε βάλει την κουτάλα του στο βάζο με το μέλι, αλλά έστω, παραδέχομαι το μέτρο και την ακρίβεια της κουβέντας του. Παρακολουθώ τις συζητήσεις στη βουλή. Ενημερώνομαι για τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών. Ακούω ειδήσεις, στήνομαι μπροστά από τηλεοπτικά πάνελ και γίνομαι κοινωνός αψιμαχιών και πολιτικών διαξιφισμών. Ενημερώνομαι για τον βίο και την πολιτεία των πολιτικών, για τα έργα
και τις ημέρες τους. Συμπέρασμα; Λάθος, κ.Μακρυγιάννη! Τούτη την πατρίδα, δεν την
έχομεν όλοι μαζί! Τούτη την πατρίδα, την έχουν μερικοί και την έχουν ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου: κλωτσοσκούφι, παίγνιο, φέουδο, δοβλέτι, αποικία χρέους.

Read More

Παγκόσμιες ημέρες του τίποτα… – ΗΧΩλόγιο

Αν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε ημερολόγιο, αγαπημένοι μου, θα βρεθείτε μπροστά στο εξής παράδοξο. Δεν υπάρχει ημέρα του χρόνου που η παγκόσμια κοινότητα να μην γιορτάζει και κάτι! 365 Παγκόσμιες Ημέρες γιορτής! 365 Παγκόσμιες Ημέρες αφιερωμένες στα πιο απίθανα πράγματα! Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό: Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, του Πατέρα, των Ζώων, των Δασών, των καρκινοπαθών, του ραδιοφώνου, του γέλιου, του επισιτισμού, του Περιβάλλοντος, της Μυωπίας, της Ποίησης, των Ερωτευμένων, Παγκόσμια ημέρα προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ημέρα προσφύγων, ημέρα προφυλακτικού, κοινωνικής δικαιοσύνης, έιτζ, ημέρα κλειτοριδεκτομής (ναι, ναι,υπάρχει και τέτοια!!!) και πάει λέγοντας…
ηχωλόγιο
Μια Παγκόσμια Ημέρα, όπως καταλαβαίνετε, είναι ευκαιρία για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση, ψώνια, διαγγέλματα, συνέδρια, τηλεοπτικά αφιερώματα,
αναφορά σε στατιστικά στοιχεία, υποσχέσεις, εκθέσεις ιδεών και επίδειξη υποκρισίας σε οικουμενική κλίμακα.

Read More